Iesisem adineaori la o tigara si uitandu-ma la visinul din curte am inceput sa ma gandesc cat de frumoasa este evolutia plantelor… cat de armonios s-au dezvoltat in comparatie cu mediul din care fac parte, cat de putin cer si cat de mult dau inapoi… spre deosebire de oameni.
Oamenii iau totul din jurul lor, fara a tine cont de cat de mult rau fac… desi s-ar putea multumi cu putin iau din ce in ce mai mult si nu dau nimic inapoi.
E ciudat sa fi om… nu stii unde ti-e cu adevarat locul, in armonia naturii sau in haosul creat de semenii tai.
Palavrageala